Slashers zijn de nieuwe werkers. Ze jongleren met verschillende jobs tegelijkertijd en doen dat niet omdat ze moeten, maar wel omdat van al die afwisseling hun hart sneller gaat slaan. Ze willen niet langer in één bepaald professionele hokje worden geduwd en hun eigen objectieven en vaardigheden op dat vlak meer dan ooit valoriseren.

Tekst: Pascal Dewulf

Het valt op: heel wat professionals kunnen hun persoonlijke carrière-objectieven niet langer matchen met één en dezelfde job voor de rest van hun dagen. Vaak voelen ze dat beroepsmatige eenzijdigheid hun niet langer bevredigt en daarom gaan ze professioneel van verschillende walletjes eten. ICT-specialist op contractbasis, halftijds fotograaf bij een uitgeversbedrijf en tussendoor ook nog even een adviesbureau voor mentale coaching runnen: het kan wanneer je een slasher in hart en nieren bent. De functietitel op het visitekaartje van de slasher wordt dan ook vaak gekenmerkt door een aantal slashes oftewel schuine streepjes om zijn of haar verschillende vaardigheden in de kijker te zetten. ‘Slasher’ is echter geen nieuw begrip. Het werd voor het eerst gebruikt in 2007 door Marci Alboher, auteur van het boek One Person/Multiple Careers. Het is alvast een belangrijke tendens die zich op de arbeidsmarkt manifesteert.

Uit vrije wil

Erg belangrijk voor de slasher is dat zijn verschillende professionele bezigheden voortkomen uit vrije wil, niet uit (financiële) noodzaak. Ook is het zo dat hij gewoonweg meerdere interessegebieden, passies en/of vaardigheden heeft en daarop wil voortborduren. Kenmerkend voor een slasher is eveneens dat hij definitief breekt met de stereotypes van de arbeidsmarkt. Hij redeneert voornamelijk vanuit zijn eigen professionele objectieven en probeert die te matchen met de bedrijven/opdrachtgevers waarvoor hij aan de slag is. Het idee staat dan ook haaks op de loyale werknemer die gedurende een complete loopbaan onvoorwaardelijk trouw zweert aan één en dezelfde werkgever. De slasher, die is uiteraard even loyaal, maar wel op een tijdelijke basis waarbij de match met zijn persoonlijke carrièreobjectieven primordiaal is om tot een vruchtbare samenwerking te komen.

Multitasking

Wie de slasher vanuit socio-economisch perspectief bekijkt, ontdekt al snel dat zijn multitaskingnatuur niet alleen uit een persoonlijke drive voortkomt, maar vaak ook een rechtstreeks gevolg is van een hypergeconnecteerde maatschappij. We zijn met z’n allen constant aan het multitasken. We kijken televisie en tegelijkertijd lopen we door een nieuwssite op onze tablet. Op restaurant maken we een praatje met onze tafelpartner, maar kunnen we het niet laten om regelmatig even de laatste nieuwtjes op Facebook te checken. In de trein op weg naar een stel vrienden bestellen we via smartphone nog snel een dynamo zaklamp voor een avontuurlijke weekendtrip. Die maatschappelijke tendens reflecteert zich ontegensprekelijk naar de arbeidsmarkt en het bedrijfsleven.

Meer dan ooit in trek

Door de flexibilisering van de arbeidsmarkt is de slasher bovendien meer dan ooit in trek. Hij behoort tot een groeiend freelance segment met profielen die haast vanzelfsprekend jongleren met contracten, opdrachten op projectbasis, … binnen hun verschillende vakgebieden. Hij vult met andere woorden het gat op de arbeidsmarkt in dat is ontstaan door het feit dat werkgevers steeds minder vaak bereid zijn om bepaalde jobs in te vullen met voltijdse/deeltijdse werknemers.

Hoekstenen

Slashers zijn de hoekstenen van wat in het Angelsaskisch fijntjes Generation Flux wordt genoemd. Ze hebben een waaier aan vaardigheden, ze zijn professioneel bijzonder wendbaar en kunnen perfect omgaan met onzekerheid en gebrek aan structuur. Ze omhelzen het idee van professionele vluchtigheid en schrikken er niet voor terug om hun carrières en bijhorende vaardigheden bij te stellen, te upgraden/updaten of om die om te turnen naar iets compleet nieuws. Wat ook bijzonder interessant is aan de slashergeneratie is dat ze het traditionele idee van de arbeidsmarkt (de hiërarchische werknemer-werkgeververhouding) bruusk onderuit haalt, maar ook de demografische lont uit het kruitvat haalt. Iedereen van elke leeftijd kan zich immers als een slasher profileren en zich zo uitleven op een arbeidsmarkt waar de belangrijkste vaardigheid zal zijn om zo snel als mogelijk nieuwe vaardigheden aan te leren.

Digitale Revolutie

Belangrijke kanttekening: het slasheruniversum staat of valt met de fähigkeit van de overheid, het onderwijssysteem en de middenveldorganisaties om een aantal betrokken partijen te noemen. Zij moeten meer dan ooit het roer omgooien en studenten, werknemers, werkgevers en beleidsmakers aansporen om het idee van hyperflexibiliteit te omarmen. De bedrijven die vandaag al aan de slag zijn met slashers hebben het idee vrij vroeg omarmd omdat ze het economische potentieel zien van deze trend. Bottom line: een omschakeling van het idee van efficiëntie (dat met de Industriële Revolutie het levenslicht zag) naar een idee van flexibiliteit als hoeksteen van de Digitale Revolutie dringt zich op. Het is alvast een mentale krachtoefening in een tijdperk waar de economie niet bepaald op zijn hoogtepunt is. Tegelijkertijd is het echter ook een opportuniteit om diezelfde arbeidsmarkt van een stevige update te voorzien en zo de economie nieuwe brandstof te geven. Wie zich in die context aanpast, zal floreren in deze nieuwbakken, professionele biotoop. Disruptieve ideeën zijn niet het voorrecht van de Ubers of de Airbnbs van deze wereld. Ook jij kan de boel in je ééntje professioneel op zijn kop zetten als doorgewinterd slasher. Laat daarom je creativiteit de vrije loop. Diegenen die zich achter de oren krabben met het idee, staan mogelijk minder makkelijke tijden te wachten